Voorafgaand aan mijn roadtrip naar Frankrijk bezocht ik Valkenburg. Het was deels een terugkeer naar vroeger. Als kind kwam ik hier al twee keer met mijn ouders en verbleven we in Hotel Tummers.
Deze keer overnachtte ik in Hotel Walram. Na het inchecken maakte ik een wandeling door het centrum richting de Cauberg. Daarna wandelde ik naar de top. Op de terugweg liep ik langs enkele plekken die ik me van vroeger herinnerde. Zo bezocht ik het station tegenover het hotel, dat mij als kind altijd was bijgebleven omdat het enigszins op een kasteel leek. Ook liep ik nog langs het veldje waar ik destijds een balletje trapte.
Hotel Tummers bestaat overigens niet meer in zijn oorspronkelijke vorm en is opnieuw opgebouwd. Naast hotel zag ik een herdenkingsbord dat herinnert aan de gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog. Joodse inwoners werden opgeroepen en moesten zich hier verzamelen voor transport.
De volgende dag bezocht ik de kasteelruïne. De ruïne bracht mij terug bij een onderwerp dat aansloot bij eerdere bezoeken aan het Limburgs Museum en Paleis Het Loo: stadhouder Willem III en de rivaliteit met koning Lodewijk XIV. Tijdens het Rampjaar 1672 speelde Valkenburg een rol in de strijd tegen de Fransen. Nadat het kasteel door Franse troepen was bezet, werd het door Staatse troepen heroverd en verwoest, zodat het niet langer als Frans steunpunt kon dienen.
Het bezoek bracht niet alleen herinneringen aan eerdere vakanties terug, maar gaf ook een beeld van verschillende perioden uit de geschiedenis van Valkenburg, van het Rampjaar tot de Tweede Wereldoorlog. De wandeling door de stad, de Cauberg, de ruïne en de herkenning van plekken uit mijn jeugd maakten deze tussenstop bijzonder.
